Mijn ventje

Ik moet het toch even verkondigen : ik ben enorm trots op mijn ventje!  Ik heb hem nu 5 dagen moedig zien rondstappen met zijn toch wel zware rugzak en hij doet het super.  Weinig last van spierpijnen en geen blessures ondanks het tekort aan training.  Toen ik vertrok was de blarenstand 2 maar dat aantal is ondertussen helaas al wat opgedreven.  Ik hoop dat zijn voeten het een beetje uithouden want dat is zijn enige zwakke punt.  Hij krijgt de Camino ook echt wel niet cado. Mijn versie van 2 jaar geleden lijkt wel een luxeversie. Ik heb toen 1 dagje regen gehad en voor de rest bijna niets dan stralende zon.  Dit jaar zijn de weergoden wat minder goed gezind.  En bergen beklimmen via slippery slopes is toch net iets zwaarder.  Ik heb een aantal keren echt veel geluk gehad (3 maal het laatste bed) maar ik had altijd een zachte matras onder me.  Ik hoop echt dat Bert niet teveel nachten meer buiten moet doorbrengen. En als het wel zo is laat het dan ajb in betere weersomstandigheden zijn.  De Camino heeft eigenlijk een beetje te lijden onder zijn populariteit. Elk jaar zijn er meer mensen die de tocht aanvangen en dat maakt dat de bedjes snel gevuld zijn in de alberges.  En dan is het jezelf een beetje behelpen. Met een beetje geluk vind je nog een hotelletje of een kamer bij mensen thuis maar in de kleine dorpjes is die kans veel kleiner.   

Wat me deze dagen ook nog eens is opgevallen aan Bert is hoe georganiseerd hij wel niet is.  In tegenstelling tot de mijne is zijn rugzak supergeorganiseerd. Ok, ik ben ‘s morgens sneller klaar omdat ik alles er maar gewoon ingekapt heb maar achteraf kan dat wel eens voor een probleempje zorgen En hij is toch zo sociaal en lief.  Hij praat met iedereen en hij is de eerste die het opmerkt als iemand hulp nodig heeft en hij snelt dan ook meteen to the rescue.  Prima kwaliteiten voor een pelgrim!

Bertje, volgens mij ga je een supertocht hebben.  Ik heb ondertussen de zon voor je besteld  en compeed kan je ginder ook met kilo’s kopen dus dat komt wel goed.  Ik ga je enorm missen en als je thuis komt eet ik je gewoon op